جدا کننده های نوری

ولتاژ جداسازی حداکثر اختلاف ولتاژ نامی است که می تواند بین LED و سنسور نور وجود داشته باشد. این ولتاژ جداسازی توسط ساخت خود دستگاه اپتوایزولاتور و عوامل خارج از دستگاه کنترل می شود. هنگامی که ولتاژ عنصر منبع نور دستگاه به عنصر حسگر نور کمان شود، خرابی داخلی رخ می دهد. به طور مشابه، زمانی که ولتاژ در پایه ورودی دستگاه به یک پایه خروجی قوس شود، یک خرابی خارجی رخ خواهد داد. این تحت تأثیر طراحی PCB قرار می گیرد، یعنی نحوه مسیریابی و جداسازی ردپای ورودی ها و خروجی ها و شرایط محیطی اطراف دستگاه. ولتاژی که در آن قوس الکتریکی رخ می دهد به دما، رطوبت، فاصله جداسازی، فشار و وجود آلاینده های موجود در هوا بستگی دارد. فاصله و رطوبت مهمترین فاکتورها هستند.

در جایی که یک مدار جداساز نوری برای جدا کردن صفحات زمین یا ورودی های حسگر ولتاژ استفاده می شود، نرخ تغییر سیگنال جدا شده نسبتاً بی اهمیت است. با این حال، در جایی که از اپتوایزولاتور برای جدا کردن پیوندهای داده و خطوط ارتباطی استفاده می شود، توان عملیاتی دستگاه ضروری می شود. به خاطر داشته باشید که نرخ داده قابل دستیابی برای هر مدار جداساز نوری به نحوه بارگیری خروجی و تأثیر دما بستگی دارد. اگر در حال جداسازی پیوندهای داده سریع هستید، دیتاشیت را با دقت مطالعه کنید.

شایان ذکر است که جداسازهای شبکه غیرفعال خارج از قفسه برای شبکه های اترنت سیمی موجود است که از القای الکترومغناطیسی برای ایجاد یک مانع نارسانای الکتریکی بدون نیاز به منبع تغذیه خارجی استفاده می کنند. پیاده سازی مدار اپتوایزولاتور ممکن است همیشه مناسب ترین راه حل نباشد، اما این تصمیم به شرایط فردی شما بستگی دارد.

مانند هر دستگاه نیمه هادی، فتودیود مورد استفاده در جداساز نوری دارای عنصری غیرخطی در رابطه بین ورودی و خروجی است که می تواند سیگنال عبوری از جداکننده را مخدوش کند. اطمینان از بایاس بودن و عملکرد فتودیود در محدوده خطی خود، اجتناب از مناطق قطع یا اشباع، این اثر را تا حدی کاهش می دهد. هر گونه غیرخطی باقیمانده به ویژه در جایی که از اپتوایزولاتورها برای جداسازی سیگنال های آنالوگ استفاده می شود، قابل توجه خواهد بود.

جداسازهای آنالوگ تخصصی با حداقل غیرخطی بودن توسعه یافته اند. به طور معمول، آنها از دو فتودیود متصل به یک تقویت کننده عملیاتی استفاده می کنند. یک فتودیود به طور معمول کار می کند، در حالی که دستگاه دوم با عملکرد غیر خطی یکسان در حلقه بازخورد تقویت کننده قرار می گیرد تا با حذف غیرخطی ها جبران کند.

نسبت انتقال جریان (CTR) نسبت بین جریان LED و حسگر است که به طور موثر دستگاه را به دست می آورد و کارایی آن را منعکس می کند. جداسازهای اپتو با CTR پایین به جریان بیشتری برای به حرکت درآوردن LED نیاز دارند تا جریان کافی در فتوترانزیستور برای بار خروجی خاص ایجاد شود.
CTR ثابت نیست، اما به جریان ورودی که وارد قطعه می شود بستگی دارد. CTR همچنین با توجه به هر جزء، دمای آن و سن قطعه متفاوت خواهد بود، بنابراین بسیار مهم است که دستگاهی را انتخاب کنید که CTR مورد نیاز را در حداکثر دمای نامی و حداکثر عمر کاری دستگاهی که اپتوایزاز استفاده می‌کند، ارائه دهد. تلورانس های تولید در قطعات می تواند منجر به طیف گسترده ای از CTR در همان دسته از اجزا شود، بنابراین طراحی باید بر اساس حداقل CTR ذکر شده در برگه داده کار کند. همه این عوامل می توانند انتخاب دستگاه بهینه را مشکل سازند.
قدرت

آخرین عاملی که باید در نظر داشت، نیازهای برق خود مدار جداساز نوری و مدیریت گرمای تولید شده توسط قطعه به دلیل تلفات است. اجزای اصلی می توانند نسبتاً ناکارآمد باشند و سطوح انرژی حرارتی قابل توجهی تولید کنند که باید به طور مناسب مدیریت شوند، به ویژه که عملکرد خود جداکننده نوری تحت تأثیر اثرات گرمایشی قرار می گیرد. هنگام طراحی چیدمان مدار، به یاد داشته باشید که ردهای ورودی مدار جداساز نوری را به طور مناسب از سایر ردیابی ها، به ویژه سطوح زمین و قدرت جدا نگه دارید تا از جفت شدن خازنی یا القایی گذرا بین آثار جلوگیری شود.